Hiç, birinin hayatından tamamiyle silindiğiniz oldu mu? Ya da bu tarz bir şeyi hissettiğiniz? Ben tam bir hafta önce öğrendim bunu. Evet, belki ismimi hatırlıyor, belki telefonundan silmedi numaramı hatta belki de, hafızasını tamamiyle boşaltmadı Eternal Sunshine of the Spotless Mind filmindeki gibi. Ama yerime başkasını koydu. Aslında ben başkası olmuş oluyorum bu durumda, değil mi? Oyunu dışarıdan izleyen benim artık.
Yine uyumak istemiyorum, yoksa yarın mı gelmesin istiyorum? Bilmiyorum. Bildiğim tek şey kafamın bu aralar çok karışık olduğu. Hiçbir şeye konsantre olamıyorum, zihnimi yoğunlaştıramıyorum.
Bir hafta öncesine kadar, hayatımla ilgili herhangi bir karar vermekten çok uzaktım. Her şey donmuş gibiydi, erimesini engelliyordum sadece. Şimdi artık zorunlu görmeye başladım bu durumu. Karşı cins için ne kolaymış bu tarz değişiklikler yapmak. Bizmişiz bir türlü kopamayan meğer.
Bundan böyle kalan sağlar (geceler ve meyler) bizimdir demekten başka çare yok o vakit.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder