Bazen bir çift göz görüyorum bana bakan. O gözleri tamamlayan, gülümseyen dudaklar beliriyor sonra. Sonra saçlar gözüküyor gözüme. Kızıl en çok o saçlara yakışır diyorum içimden. Sonra, o an oturduğum masadaki bir ses, bir soru, odaklanmamı bozuyor ve aramızdaki mesafeyi farkediyorum.
Beklenti manyağı olmuşum. Bundan kurtulmam lazım. Kendime zarar veriyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder