Ne hafta sonu ama

Cuma akşamı, iş çıkışı Nevizade'de 7. Kat Teras diye bir mekan, yanımda da en yakın arkadaşlarım. Ortam süper, tam bir meyhane şeklinde ama öyle eski püskü bir yer değil. Mutlu kalabalığın sesi ve camdan İstanbul manzarası da cabası. Ve tabii ki de rakı. Bunların yanında biraz da arkadaşlarımın yaptıklarını da unutmamak lazım. Seçil ve Övünç sinemaya gitmekten vazgeçtiler, Caner'de dersi kırıp yanımıza geldi. Onlar olmasaydı ne rakının tadı kalırdı, ne gecenin. Çok teşekkür ederim hepsine de.

Cumartesi günü hafif bir kahvaltı, ardından işyerine gittim. Yapılacak birkaç iş vardı, patronla beraber uğraştık, iyi oldu. Ama benim kafamda akşamki parti var. İş bittikten sonra eve döndüm, akşam yemeği yedim, partiye hazırlandım. Parti Cihangir'de. Taksim'e vardığımda hava çok soğuktu ama Cihangir'e gidiyor olmanın da verdiği ayrı bir mutluluk vardı içimde. İçeri girmeden önce Cihangir'de biraz dolaşmayı tercih ettim. Genel olarak her yer kalabalıktı. İnsanlar mutlu görünüyordu. Sonra daha fazla üşütmeden bizim mekanın kapısından girdim.

Bunları düşünmemeliyim, düşünsem bile buraya yazmamalıyım biliyorum ama o geceki nihai durum şu şekilde idi: O yine çok güzeldi ve erkek arkadaşıyla beraberdi...

Yapacak hiçbir şey yok, içkiyle ilgilendim ben de. Ama yine kısa zamanda çok içmişim, önceki geceki rakının da etkisi oldu mu bilmiyorum ama zor yürüyecek hale geldim. Eve zor attım kendimi.

Pazar günü, önce sabah klarnet kursu sonra eski işyerinden arkadaşlarlaydık bütün gün. Çok güzel sohbet ettik, güldük eğlendik. Yine içkili ortamlara girildi ama bu sefer bir birada durdurdum kendimi.

Sonuç olarak, kendime yapmam gerekenler listesi çıkarabileceğim bir hafta sonu oldu. Gerçi ben birçok şeyden sonra bunu kendime diyorum ama bir şey değişmiyor.
"En kısa zamanda beklentilerimden kurtulmam lazım." Gittikçe pasifleşiyorum ve böyle olmayı hiç sevmiyorum. Bir de içkinin dozunu kaçırmaya başladığım an durmam lazım. Sonra başım çok ağrıyor çünkü.

Şimdilik bu kadar, biraz da kitap okumak istiyorum.