Bu gece yalnızım, son bir ay olduğu gibi. Ama ne çabuk geçmiş o bir ay. Farkında olamadım bile. Uzun bir süre bekledim, bekledim de ne oldu. Bir anda geçmiş zaman. Yalnızlığıma kavuşacağım günü beklerken üşengeç ve tembel olan akrep ve yelkovan, en olmadık yerde koşmuş da koşmuş. Yalnız olunca bir çok sıkıntımı ve derdimi tatile gönderirken zamanı da takip etmeyi bırakmışım.
Son üç gece...
Müzikle ve Kuleli Askeri Lisesi manzarasını oluşturma çabalarımla geçecek. Resim değil yaptığım, puzzle. Ama resim yapamayanlar için güzel bir icat değil midir? Sonunda çıkan eserde benim de katkım bulunmuş olacak. Duvarda gördüğümde "Ben uğraştım, ben tamamladım." diyebileceğim.
İşin müzik kısmıysa biraz melankoniye sürüklemeye başladı. Funda Arar'ın sesi, arka planda dinlerken içine işliyor insanın. Bilinçaltına yerleşiyor ve de doğal olarak insanın modunu değiştiriyor.
Kendimle kalabildiğim, kendimi duyabildiğim, kendimi hissedebildiğim son üç gece.
Daha az uyku uyuyup daha fazla alkol mu alsam?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder